17 ژوئیه 2023 - در سطح جهانی، بیماری قلبی عروقی آترواسکلروتیک (ASCVD)، علت اصلی بیماری و مرگ است و در بیماران دیابتی نوع 2 (T2DM) بسیار شایع تر از افراد غیر دیابتی است. با این وجود، پس از تقریباً ده سال، شناسایی بیومارکرهای خطر پیش آگهی متمایز، همچنان چالش برانگیز است.

در مطالعه‌ای که اخیراً در سرور Preprint Research Square منتشر شده است- در حالی که برای انتشار در ژورنال Cardiovascular Diabetology در دست بررسی است- محققان ارزش پیش‌آگهی سطح سرمی پروپروتئین کانورتاز سوبتیلیسین/ککسین نوع 9  (PCSK9[1]) را در بیماران مبتلا به دیابت نوع 2 برای پیش‌بینی مرگ ‌ومیر ناشی از همه علل، و حوادث نامطلوب ماژور قلبی عروقی (MACE) بررسی کردند.

در مورد این مطالعه

در مجموع 529 بیمار مبتلا به دیابت نوع 2 با میانگین سنی 67 سال در این مطالعه شرکت کردند. تشخیص T2DM بر اساس معیارهای انجمن دیابت آمریکا انجام شد که شامل سطوح هموگلوبین گلیکوزیله (HbA1C)، سطح گلوکز خون ناشتا و دو ساعته و علائم دیابت است. بیمارانی با سن بین 40 تا 87 سال و شاخص توده بدنی (BMI) کمتر از 40 کیلوگرم بر متر مربع، واجد شرایط شرکت در این مطالعه بودند.

محققان نمونه‌های خون ناشتا را از همه شرکت‌کنندگان در مطالعه جمع‌آوری کردند و غلظت سرمیPCSK9  را با استفاده از کیت الیزا اندازه‌گیری نمودند.

چندین متغیر کمکی در شرکت کنندگان مورد ارزیابی قرار گرفت که از جمله آنها علائم حیاتی، اندازه گیری های آنتروپومتریک، رفتارها، سابقه پزشکی و درمان بود. شمارش سلول های خونی، متغیرهای بیوشیمیایی و عوارض دیابت نیز مورد ارزیابی قرار گرفت.

تجزیه و تحلیل های آماری برای مقایسه سطوح PCSK9، بررسی ارتباط بین متغیرها، و شناسایی عوامل مرتبط با عوارض و درمان های T2DM انجام شد. ارتباط بین سطوح PCSK9 و پیامدهای پیگیری با استفاده از منحنی‌های Kaplan-Meier و تجزیه و تحلیل خطرات متناسب کاکس، با تعدیل عوامل مرتبط تعیین شد.

یافته های این مطالعه

در زمان ثبت نام، 289 بیمار حداقل یک عارضه T2DM داشتند. از میان 240 بیمار بدون عارضه، 149 بیمار متعاقباً دچار عوارض شدند.

میزان بقا در بیماران مبتلا به دیابت نوع 2 بدون عوارض، بالاتر بود. در یک پیگیری متوسط 16.8 سال، 196 بیمار با میانگین زمان بقا 14.2 سال فوت کردند.

توزیع سطوح PCSK9 سرمی به طور متوسط به سمت راست، با سطح متوسط 259.8 نانوگرم در میلی لیتر بود. سطح سرمی PCSK9 در زنان، به ویژه در آنهایی که دارای عوارض دیابت نوع 2 بودند، بالاتر بود. با این حال، سن بر سطح PCSK9 در هر دو جنس تاثیر قابل توجهی نداشت.

تجزیه و تحلیل عوارض و درمان های دیابت نوع 2 نشان داد که PCSK9 سرم در افراد مبتلا به بیماری کلیوی دیابتی و سابقهMACE ، به طور قابل توجهی بالاتر بود. درمان با استاتین نیز با سطوح بالاترPCSK9  همراه بود. علاوه بر این، تجزیه و تحلیل همبستگی، ارتباط مثبت بین PCSK9 و نشانگرهای هموستازی قند خون، و همچنین نشانگرهای پروفایل لیپیدی را نشان داد.

برای به حداکثر رساندن تفاوت ها در پیش بینی بقا، نقاط کات آف مختص هر جنس تعیین شد: برای مردان 244 نانوگرم در میلی لیتر و برای زنان 299 نانوگرم در میلی لیتر. بالاتر از این نقاط، به ترتیب 31.3٪ و 51.8٪ از زنان و مردان، سطح PCSK9 بالایی داشتند.

تجزیه و تحلیل تک متغیره نشان داد که سطوح PCSK9 بیش از مقادیر کات آف با مرگ و میر ناشی از همه علل منحصراً در مردان مرتبط است. اما پس از تعدیل عوامل مختلف، این همبستگی دیگر مشاهده نشد. در زنان، سطح PCSK9 با مرگ و میر به هر علت مرتبط نبود. با این حال، زنان با سطوحPCSK9  بیش از 299 نانوگرم در میلی‌لیتر در معرض خطر ابتلا به MACE بودند.

خلاصه

توانایی پیش‌بینی مرتبط با جنسیتPCSK9 ، برای وقوع MACE و مرگ و میر ناشی از همه علل، در یک پیگیری طولانی‌ مدت بیماران مبتلا به دیابت نوع 2 تعیین شد و مشخص گردید که PCSK9 تنها در زنان با MACE و تنها در مردان با مرگ مرتبط است.

یافته‌های این مطالعه بر اهمیت شناسایی بیومارکرهای طبقه‌بندی خطر که منعکس‌کننده علل زمینه‌ای atheroma در بیماران مبتلا به دیابت نوع 2 هستند، تأکید می‌کند. در حالی که تغییرات از دست دادن عملکرد در PCSK9 با محافظت در برابر بیماری قلبی عروقی مرتبط است، ارزش پیش آگهیPCSK9 ، به عنوان نشانگر زیستی برای پیش‌بینیMACE ، نامشخص است.

مطالعات قبلی نتایج متفاوتی را در مورد ارتباط بین PCSK9 و حوادث قلبی عروقی نشان داده‌اند، برخی از مطالعات  ارزش پیش‌بینی‌ کننده ی PCSK9 را نشان دادند و برخی دیگر هیچ ارتباط قابل‌توجهی را پیدا نکردند.

در مطالعه حاضر، سطح PCSK9 با عوارض T2DM، مانند MACE قبلی، افزایش یافت. همبستگی مثبتی بین PCSK9 و نشانگرهای هموستازی گلوکز و پروفایل لیپیدی مشاهده شد. با این حال، سطوحPCSK9 ، یک اثر جنسی خاص را نشان داد، با سطوح بالاتر مرتبط با افزایش خطر MACE در زنان اما نه در مردان.

نتیجه گیری

تقریباً دو سوم افراد مبتلا به دیابت نوع 2، درنهایت در مطالعه حاضر بهبیماریهای قلبی عروقی اترواسکلروتیک مبتلا شدند. علاوه بر این، یافته های این مطالعه نشان می دهد که سطح سرمی PCSK9 را می توان بخشی از یک رویکرد مبتنی بر نشانگرهای زیستی طبقه بندی خطر در نظر گرفت.

تحقیقات بیشتری برای درک بهتر ارزش پیش آگهی PCSK9 و پیامدهای وابسته به جنس آن در پیش بینی حوادث قلبی عروقی و مرگ و میر در بیماران مبتلا به دیابت نوع 2، مورد نیاز است.

منبع:

https://www.news-medical.net/news/20230717/The-prognostic-value-of-PCSK9-levels-for-predicting-major-adverse-cardiovascular-events-and-mortality-in-diabetics.aspx